Kelimutu

De parkpoort opent rond 4 uur, en de meeste mensen verlaten Moni tegen 4.30 tot 5 uur om op tijd omhoog te wandelen. Vanaf het bovenste platform kijk je over alle drie de meren terwijl het laaghoekige licht hun kleuren naar boven haalt voordat de bewolking binnenrolt. Neem een warm laagje en een hoofdlamp mee, want de top voor dageraad is koud en donker.

Korte verharde paden en treden verbinden de uitzichtpunten, dus je kunt de tweelingmeren zien die een kraterwand delen en, apart, het donkerdere derde meer. De hele lus duurt ruim minder dan een uur in een rustig tempo. Blijf achter de relingen, want de kraterranden zijn steil en onstabiel.

Moni is de kleine, vriendelijke basis aan de voet van de berg, met guesthouses, een paar warungs en een ontspannen tempo. De nacht doorbrengen betekent een korte transfer voor dageraad in plaats van een brutale lange rit. Het is ook een aangename plek om gewoon een dag het tempo te verlagen.

Bij Moni is er een kleine warmwaterbron en de Murundao (Kelimutu) waterval, beide een gemakkelijke wandeling of korte rit van het dorp. Ze maken een goede manier om de middag te vullen na een vroege top. Vraag je guesthouse naar actuele routebeschrijvingen, want paden kunnen na regen veranderen.

De rit over dit deel van Flores passeert traditionele Lio- en Ngada-dorpen met kenmerkende rieten huizen en weverij. Sommige verwelkomen respectvolle bezoekers en verkopen handgeweven ikat-doek. Een lokale chauffeur of gids kan onderweg een korte, ingetogen stop regelen.

Als wolken de meren bij het eerste licht verbergen, haast je dan niet weg. Er ontstaan vaak openingen door de vroege ochtend, en de kleuren lezen anders naarmate de zon klimt. Een thermoskan koffie en wat geduld worden vaker wel dan niet beloond.