Liveaboard-cruises

Een liveaboard is geen cruise. De boten hier nemen tien tot twintig gasten mee, de hutten zijn klein, en de dag is gebouwd om jou het water in te krijgen, niet om het schip te showen. Wat je koopt is positie: al voor Padar voor anker wakker worden betekent dat je bij het eerste licht omhoog loopt met een handvol mensen, in plaats van om tien uur aan te komen met iedereen die per speedboot uit Labuan Bajo kwam.

De lengte bepaalt de reis meer dan de boot. Twee dagen en één nacht dekken Padar, de draken, Pink Beach en Manta Point, en brengen je de volgende middag terug. Drie dagen voegen het rustigere noorden toe, de zandbank Taka Makassar en een lange, ongehaaste snorkel bij Kanawa. Vier dagen brengen Gili Lawa Darat en de ondergelopen grot bij Rangko erbij, en dat is de eerste versie waarin middagen zonder programma bestaan. Heb je één nacht, neem hem; heb je er drie, dan is die extra dag degene die niemand wil inleveren.

Delen of privé is een echte splitsing, geen upsell. Op een gedeelde boot boek je een hut en het schema is van de groep. Bij een charter is het hele schip van jou en buigt de route zich naar jou, wat vanaf ongeveer zes personen begint te lonen: dezelfde boot die duur is voor twee kost per hoofd vaak minder dan losse hutten zodra de groep hem vult. Die som staat op elke reispagina, niet in een verkoopgesprek.

Twee praktische dingen. Nationaal Park Komodo int zijn entree rechtstreeks, IDR 650.000 voor buitenlandse bezoekers en IDR 300.000 voor Indonesische staatsburgers, en geen enkele aanbieder kan dat vooruit betalen. En de zee is het rustigst van ongeveer april tot oktober; daarbuiten schuift de kapitein de stops op het weer, wat hier normaal is en beter dan het alternatief.