Kelor Island

Kelor is de dichtstbijzijnde eilandstop bij Labuan Bajo, en daarom maken zoveel boten dit het eerste of laatste wat ze doen. Het is klein, met een enkele met gras begroeide kegel die recht uit het strand oprijst, en je kunt hem in ongeveer 15 tot 20 minuten beklimmen voor een uitzicht over de omliggende eilanden en de vloot die daaronder voor anker ligt.

De heuvel is kort maar bedrieglijk. De helling is steil, de grond is los en stoffig in de droge maanden, en er is vrijwel geen schaduw tussen het zand en de top, waardoor mensen heter en meer buiten adem op de top aankomen dan een wandeling van een kwartier doet vermoeden. De afdaling trekt meer mensen dan de klim, omdat hetzelfde losse gruis dat lastig was op de weg naar boven, op de weg naar beneden echt glad is.

Op de bodem is er een korte bocht van zand en helder, ondiep water dat aangenaam is om in te zwemmen, met aan beide uiteinden wat koraal en vissen bij de rotsen voor een snelle snorkel. Het is niet het beste snorkelen in het gebied en dat hoeft ook niet zo te zijn, want de aantrekkingskracht van Kelor is dat het een uitkijkpunt en een duik in een stop van ongeveer een uur omvat.

Omdat het zo dicht bij de stad ligt, kan het druk worden. Als er drie of vier boten tegelijk landen, is het strand zo klein dat het meteen druk aanvoelt, en het smalle pad de heuvel op verandert in een wachtrij.